-Αχ βρε Κατερίνα, πάλι κατώτερο σου βρήκες.
| Αγώνας | Πρόβλεψη HT | Πρόβλεψη FT | Απόδοση |
|---|---|---|---|
| ΑΕΚ - Άρης | 1 | 1 | 2.10 |
| Ολυμπιακός - Παναθηναϊκός | X | 1 | 4.00 |
| Βόλος - Παναιτωλικός | X | X | 5.50 |
Έκανε λίγα βήματα μακριά μου και σταμάτησε, δεν γύρισε να με κοιτάξει, μα κι εγώ επέμενα να κοιτάζω προς την αντίθετη κατεύθυνση.
| Αγώνας | Διοργάνωση | Πρόβλεψη |
|---|---|---|
| Ολυμπιακός - Παναθηναϊκός | Super League 1 | 1X (Διπλό) |
| ΑΕΚ - Άρης | Super League 1 | 1 (Γηπεδούχος) |
| Βόλος - Παναιτωλικός | Super League 1 | Γκολ / Γκολ |
-Έτσι για την ιστορία, μάθε ότι ήσουν ο πρώτος μου έρωτας.
| Συμβολισμός | Επεξήγηση | Παράδειγμα |
|---|---|---|
| 1 | Νίκη γηπεδούχου | Ολυμπιακός |
| X | Ισοπαλία | 2-2 |
| 2 | Νίκη φιλοξενούμενου | Παναθηναϊκός |
| 1X | Διπλό (1 ή Χ) | Ολυμπιακός δεν θα χάσει |
Δεν απάντησα τίποτα, ούτε γύρισα να τον κοιτάξω.
Παραβίασες την πόρτα και μπήκες μέσα, όμως εκείνη ήξερε ότι θα προσπαθούσες να την βρεις για να της μιλήσεις, ότι θα γύριζες πίσω, έτσι προτίμησε να μείνει στο σπίτι του παππού. Σε είδε όταν ήρθες, κρύφτηκε στο σκοτάδι και περίμενε να φύγεις. -Έπρεπε να μου δώσει μια ευκαιρία, να με αφήσει να της μιλήσω, ας μη με δεχόταν πίσω, να της μιλήσω μόνο. -Κρύφτηκε στο σκοτάδι ενός σπιτιού μόνη της θέλοντας να κάνει απεξάρτηση. Δεν ήταν μόνο το γεγονός ότι την απάτησες, που από μόνο του είναι αρκετό, αλλά με ποια το έκανες.
Ήταν άρρωστο και δεν έχεις δικαίωμα να το αρνηθείς, επίσης ήταν μάρτυρας της βίαιης συμπεριφοράς σου. Ήταν ένα ερείπιο, προσπαθούσε να σε σώσει, φοβόταν, δεν ήθελε να έχεις την τύχη του πατέρα σου, αποδέχτηκε την πλάνη της, κλείστηκε σε ένα σπίτι μέχρι να απομακρυνθεί από κοντά σου. -Έπρεπε να μου δώσει μια ευκαιρία να της μιλήσω. -Ήξερε ακριβώς τι θα της πεις, πως θα ξεκινούσες και πως θα τελείωνες. Δεν ήθελε να σε ακούσει, δεν το άντεχε. Αν το είχα ακούσει από τα χείλη του κάποια χρόνια νωρίτερα θα είχα αναστατωθεί, θα τα είχα βάλει με τον εαυτό μου.
Όταν βρίσκεσαι στην «κόκκινη άμμο» όπως είχε ονομάσει ο Νίκος αυτό το μυστήριο τόπο, ξαφνικά νιώθεις πόσο μικρός είσαι, καθώς απέναντι σου βρίσκονται πανύψηλα και καταπράσινα τα βουνά, ενώ ο ουρανός απλώνεται πάνω από το κεφάλι σου σαν τεράστιος ωκεανός, και τότε αντιλαμβάνεσαι ότι ο χάρτης δεν μπορεί να σε συμπεριλάβει ούτε σαν κουκίδα. Για να φτάσεις στην «κόκκινη άμμο», πρέπει να περάσεις πρώτα από ένα άλλο απότομο μέρος, μπροστά του το να σκαρφαλώσεις το συρματόπλεγμα φαίνεται παιχνιδάκι. Κάτω από τα πόδια σου κάτι μικρά πετραδάκια σε αναγκάζουν να κάνεις μικρά προσεχτικά βήματα, ώστε να μην γλιστρήσεις. Δεξιά βρίσκεται ο γκρεμός ενώ αριστερά και μπροστά αγκυλωτοί θάμνοι, η διαδρομή είναι ζιγκ ζαγκ. Πολλές φορές αναγκάζεσαι να κρατηθείς από τα κλαδιά των θάμνων προκειμένου να μην πέσεις.
Η διαδρομή φτάνει στο τέλος, ένα δέντρο αριστερά, άλλο ένα δεξιά, σκύβεις και περνάς από τα χαμηλά κλαδιά του τελευταίου δέντρου και βρίσκεσαι στην απεραντοσύνη, νιώθοντας την αίγλη της να προκαλεί ρίγη στο μικρό θνητό κορμί σου. Κοίταζα μπροστά μου, η ομορφιά του τόπου με είχε γεμίσει συγκίνηση ώστε δεν πρόσεξα το Δημήτρη που καθόταν στο σημείο που ξεκίναγε τα απότομα παιχνίδια του το έδαφος. -Για να ζυγίσεις την κατάσταση και να φύγεις προτού έρθω. -Είμαι πολύ προβλέψιμη τελικά για bet kodikos bonus stoiximan όλους, αφού όλοι με ξέρετε. Του απάντησα πικαρισμένη και πήγα και κάθισα δίπλα του. Όμως να που τώρα δεν ένιωθα τίποτα, δεν είχα την παραμικρή αμφιβολία ότι ακόμα κι εγώ να ήμουν
Φτάνοντας κοντά στο συρματόπλεγμα καθυστέρησε, επιτρέποντας μου να τον προφτάσω. Έριξα το φως του φακού πάνω του και προς μεγάλη μου έκπληξη, είδα να στέκεται απέναντι μου ένα φάντασμα που είχα τέσσερα χρόνια να το δω. Σκέφτηκα λίγο, δεν ήξερα τι έπρεπε να απαντήσω. -Στέλλα, θα ήθελα να συναντηθούμε, να μιλήσουμε. -Πέρασαν τέσσερα χρόνια, δεν αξίζω να πάρω κάποιες απαντήσεις; -Μα ξέρεις καλύτερα από μένα τις απαντήσεις.
Τέσσερα χρόνια τώρα δίνω μόνος μου κάποιες υποθετικές απαντήσεις, αλλά δεν είναι αρκετές. -Είναι δύσκολο να μιλήσουμε τώρα, θα σε περιμένω αύριο στις δώδεκα στην κόκκινη άμμο. Η κόκκινη άμμος βρίσκεται λίγα μέτρα μακρύτερα από το τέλος της γης του παππού μου, στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτε άλλο από ένα κατηφορικό απότομο μέρος με κόκκινο χώμα και σκόρπιους θάμνους, ενώ το έδαφος κάνει απότομες λακκούβες. Αν θες να προχωρήσεις αυτό το δύσβατο δρόμο, θα συναντήσεις αρκετά στεφάνια, που αν δεν προσέξει κανείς υπάρχει κίνδυνος να χάσει τη ζωή του. Για εμάς, τα παιδιά της πόλης, αυτό το ανώμαλο έδαφος μας μαρτυράει την αγριότητα, και την ομορφιά της φύσης, που μπορεί ξαφνικά να γίνει πολύ επικίνδυνη. στη θέση της ξαδέλφης μου πάλι τίποτα δε θα είχε αλλάξει, το τελευταίο μεγάλο λάθος θα είχε γίνει.
Τρίτη του Πάσχα εγώ είχα επιστρέψει στην Αθήνα ενώ η Κατερίνα έμενε σε μια φίλη της στα Ιωάννινα, μόλις έμαθε ότι τα σπίτια στο χωριό είχανε αδειάσει, μέχρι να μπει για τα καλά το Καλοκαίρι, επέστρεψε και έμεινε εκεί για ένα αρκετά μεγάλο διάστημα μόνη της, κανείς δεν το γνώριζε εκτός από τη γιαγιά, το Νίκο και εμένα. Στους γονείς της κράτησε κρυφό το μέρος της ασυλίας της, άλλωστε εκείνοι πίστευαν ότι εξακολουθούσε τη ζωή της κανονικά στα Ιωάννινα, και μάλιστα πιο κανονικά από ότι πριν, αφού δεν τη ζούσε μαζί σου. -Ζήτησε άδεια, άνευ αποδοχών, της ήταν αδύνατον όμως να επιστρέψει, όχι μόνο στο ιατρείο αλλά και στην πόλη που είχε ζήσει τα ομορφότερα χρόνια της ζωής της. Στάθηκε τυχερή όμως, αφού κατά την παραμονή της στο χωριό έμαθε ότι είχε έρθει η σειρά της να πάρει ειδικότητα και έτσι εγκατέλειψε τα Ιωάννινα. -Τι είπε στους γονείς της για τον χωρισμό μας; -Ότι είχες μετανιώσει κι ότι της είχες ζητήσει χρόνο, εκείνη δε δέχτηκε να σου δώσει και χωρίσατε.
Σε χαρακτήρισε ανώριμο και ότι είχε bet pame stoixima apotelesmata podosfairou κάνει λάθος που σε είχε εμπιστευτεί. Έτσι κάπως δικαιολόγησε και ότι βρήκαμε το κορίτσι πεσμένο στην άσφαλτο, φεύγοντας από το σπίτι σου, και μη θέλοντας να επιστρέψει στο δικό της αποφασίσαμε να πάμε μια βόλτα και να μιλήσουμε, μπήκαμε στο αυτοκίνητο μην ξέροντας που θα μας έβγαζε ο δρόμος κι εκείνος μας οδήγησε κατευθείαν πάνω στο αναίσθητο κορίτσι, «Τουλάχιστον ο χωρισμός μας ωφέλησε στο να σωθεί ένας άνθρωπος.» είπε στη μητέρα της όταν της ζητούσε εξηγήσεις. -Ο Νίκος ήταν αυτός που κανόνισε τη μετακόμιση. -Σου λέω την αλήθεια γιατί δεν έχω λόγο να σου πω ψέματα. -Επέστρεψα στο χωριό, ήρθα στο σπίτι της μα δεν την βρήκα. Του Δημήτρη δεν του είχε λείψει η αγάπη από την Κατερίνα, ούτε
το ενδιαφέρον, όμως ήταν στον χαρακτήρα του να κάνει σφάλματα και μάλιστα εγκληματικά.
-Καλά, έμαθα ότι αρραβωνιάστηκες με το Γιάννη, η ώρα η καλή. -Διαρρήκτης, απάντησε με τη μεγαλύτερη ειλικρίνεια και απλότητα που θα μπορούσε να αναφέρει ποτέ άνθρωπος το «επάγγελμα» του. -Γιατί δεν είναι; Άλλωστε έχει νομιμοποιηθεί πλέον, δυστυχώς όμως μόνο για αυτούς που φοράνε κουστούμια, αλλά εμένα πάλι με σφίγγει η γραβάτα… οπότε αποκλείεται να φορέσω. -Τι έγινε εκείνη τη νύχτα που φύγατε από το χωριό. Το αμάξι το οδηγούσα εγώ, η Κατερίνα καθόταν πίσω μαζί με τη Λόπη, η οποία ήταν αναίσθητη.
Πήγαινα όσο πιο γρήγορα μπορούσα, ενώ εκείνη επέμενε να τρέξω ακόμα περισσότερο. Ο δρόμος μέχρι τα Ιωάννινα έχει πολλές στροφές και είναι ιδιαίτερα εχθρικός, πόσο μάλλον όταν οδηγάς νύχτα. Φτάσαμε στο νοσοκομείο, έπρεπε να συμπληρώσουμε κάτι έντυπα, η Κατερίνα ισχυρίστηκε ότι την βρήκαμε στον δρόμο λιπόθυμη. «Και άμα ξυπνήσει, θα πει την αλήθεια.» της θύμισα. «Κι αν δεν ξυπνήσει θα την πω εγώ.» μου απάντησε ψύχραιμα. Ήταν η πρώτη φορά που ένιωσα ανακούφιση που εκείνος είχε επιλέξει την ξαδέλφη μου για «θύμα».
Οι γιατροί καταφέρανε να της σώσουν τη ζωή αλλά για το παιδί ήταν αργά. Όλη τη νύχτα μείναμε στο νοσοκομείο απαντώντας συνέχεια στα τηλέφωνα των δικών μας, οι οποίοι είχανε ανησυχήσει μετά την εξαφάνιση μας. Ισχυριστήκαμε και σε εκείνους ότι βρήκαμε κάποια κοπέλα τραυματισμένη και παρατημένη στη μέση του δρόμου και ότι την είχαμε μεταφέρει στα Ιωάννινα, αναφερθήκαμε σε κάποιον ασυνείδητο οδηγό, άλλωστε αν δεν έπαιρνε το θέμα δημοσιότητα δε θα μάθαιναν λεπτομέρειες για το κορίτσι. Κατά τη διάρκεια της νύχτας η Κατερίνα παρέμενε σιωπηλή. Καταλάβαινα πολύ καλά ότι υπέφερε για την απιστία αλλά επιπλέον ανησυχούσε μην τυχόν η Λόπη αποφασίσει να σου κάνει μήνυση, στην περίπτωση που συνερχόταν, αλλά αυτό που την τρομοκρατούσε περισσότερο ήταν ο θάνατος της, η εξέταση του ιατροδικαστή και η ανάμιξη της αστυνομίας.
Με τη βεντέτα που είχε δημιουργηθεί ανάμεσα στις οικογένειες σας θα ήσουν καταδικασμένος, αν τα στοιχεία οδηγούσανε σε σένα. Τελικά η Λόπη ανακτώντας τις αισθήσεις της προτίμησε να συμβιβαστεί με τα δικά μας λεγόμενα, ισχυρίστηκε λοιπόν ότι είχε φύγει για μια βόλτα από το σπίτι μιας φίλης που την φιλοξενούσε και ότι εξαιτίας της εγκυμοσύνης ζαλίστηκε και λιποθύμησε, ύστερα δε θυμόταν τίποτα. Δεν ξέρω γιατί μπορεί να σε κάλυψε η Λόπη, μπορεί επειδή σε αγαπούσε πραγματικά, ή επειδή ήθελε να καλύψει τα δικά της λάθη και να ξεχάσει την ιστορία μια ώρα αρχύτερα, για να μην το μάθουν οι δικοί της. Αν και ίσως δεν το έκανε, αν και πολύ θα το επιθυμούσε, μιας και η αγάπη γεννάει την εκδίκηση, επειδή το χρωστούσε στον πατέρα σου! Το σίγουρο είναι ότι κάλυψε το θέμα, εσύ γλίτωσες και η Κατερίνα ένιωσε μεγάλη ανακούφιση. Φαντάστηκα τον εαυτό μου στη θέση της Κατερίνας, κι ένιωσα το κορμί μου να μουδιάζει. Τόση απογοήτευση, τόσος πόνος και θλίψη από την προδοσία του.
Αλήθεια πως θα αντιδρούσα εγώ στη θέση της, πάντως όχι με σιωπή… Του είχα δώσει
τις απαντήσεις που νόμιζα ότι ζητούσε, χωρίς να του αποκαλύψω, λεπτομέρειες για την παρούσα κατάσταση.
Επίσης φοβόταν ότι ήταν ικανή να σε συγχωρήσει… Πληγώθηκα πολύ όταν έμαθα ότι ήσασταν μαζί, σας είχα δει στους μύλους να φιλιέστε και ύστερα να μπαίνετε στο σπίτι σου. Ο Δημήτρης χαμογέλασε και με άφησε να συνεχίσω. -Ήξερα τι έλεγαν στο χωριό για σένα, κι όμως εγώ σε θαύμαζα, λυπήθηκα για τον πατέρα σου, ίσως εξαιτίας της οικογενείας σου να έγινα δικηγόρος. -Εσείς οι γυναίκες, πάτε και βρίσκετε το χειρότερο. Νομίζετε ότι με την αγάπη σας θα μπορέσετε να το αναμορφώσετε, θεωρείτε ότι ο χειρότερος άνθρωπος δίπλα σας θα αλλάξει, θα γίνει ο καλύτερος, κι έτσι θα προσφέρετε στην κοινωνία τον άσωτο υιό.
Απάντησα ντροπιασμένη από την χωρίς λόγο εξομολόγηση μου. Ο Δημήτρης άρχισε να πλησιάζει αργά το πρόσωπο του προς το δικό μου, εγώ τον κοίταζα στα μάτια, απορώντας αν θα έφτανε ως το τέλος. Η αναπνοή του ζέστανε το πρόσωπο μου, για λίγα δευτερόλεπτα περίμενε, πιθανόν να κάνω εγώ κάποια κίνηση, να τον φιλήσω ή να απομακρυνθώ, όμως κι εγώ παρέμεινα σταθερή στη θέση μου, περιμένοντας τη δική του απόφαση. -Θα ήταν αιμομιξία, είπε στο τέλος bet pame stoichima mpasket eyroligka 2 και κοίταξε μπροστά. Σκέφτηκε λίγο και συνέχισε τις ερωτήσεις για την Κατερίνα. Ο Δημήτρης ήξερε πλέον ότι η Κατερίνα είχε εγκαταλείψει τα Ιωάννινα για πάντα και ότι ήταν παντρεμένη.