Σεϊμένης, Θ. Κουκουλάκης, Π. Γύπαρης, Ι. Καραβίτης, Γ. Βολάνης, Ν. Ανδριανάκης κ.α.
Μερικά ονόματα Κρητών που έδρασαν την εποχή αυτή στη Μακεδονία είναι: Γ. Κατεχάκης, Γ. Δικώνυμος-Μακρής, Γ. Τσόντος (Βάρδας), Ευθύμιος Καούδης, Λ.Βρανάς, Γ. Περάκης, Γ. Κρούσιος Μαρτίνος (Kraus ή Crusius, 1526 – 1607): Γερμανός λόγιος ελληνιστής. Είναι από τους πρώτους που δίδαξαν τα ελληνικά στη Δύση και για το λόγο αυτό πήρε το προσωνύμιο “ελληνολατινοδιδάσκαλος” ή “διδάσκαλος γραικολατίνος”.
Κούρτιος Ερνέστος (Νίκου Ξυλούρη) (Curtius, 1814 – 1898): Γερμανός φιλόλογος, ιστορικός και αρχαιολόγος. Έκανε ανασκαφές στην Ολυμπία και έγραψε πολλά έργα που αναφέρονται στην Ελλάδα, ανάμεσα στα οποία την τρίτομη “Ελληνική Ιστορία”, που μετέφρασε στα ελληνικά ο Σπ. Λάμπρος. Ένα μικρό τελικό τμήμα της οδού Ερν. Κουρτίου αποτελεί όριο των Δήμων Γαλατσίου και Αθηναίων.
Κρήτη: Το μεγαλύτερο από τα ελληνικά νησιά (πέμπτο της Μεσογείου) με αρχαιότατη ιστορία και πολιτισμό (Μινωικός Πολιτισμός, Τρωικός Πόλεμος). Από εκεί πέρασαν πολλοί κατακτητές, όπως οι Ρωμαίοι, οι Σαρακηνοί, οι Φράγκοι, οι Βενετοί, οι Τούρκοι, και εναντίον τους έγιναν πολυάριθμες επαναστάσεις (1692,1770, 1821, 1841, 1866, μ1905 και άλλες) μέχρι την οριστική ένωσή της με την Ελλάδα το 1913. Η Κρήτη είναι εξαιρετικά ορεινή (Λευκά Όρη, Ίδη ή Ψηλορείτης, Δίκτη) και φημισμένη για τις φυσικές καλλονές της και τον αρχαιολογικό πλούτο της (Κνωσός, Φαιστός, Γουρνιές, Αρχανές, Ιδαίον Άντρον κ.α.). Διαιρείται σε 4 νομούς με μεγαλύτερες πόλεις το Ηράκλειο, τα Χανιά και το Ρέθυμνο. Άλλες γνωστές πόλεις και κωμοπόλεις είναι ο Άγιος Νικόλαος, η Σητεία, τα Ανώγεια, η Ιεράπετρα, τα Σφακιά κλπ., ενώ περιώνυμες τοποθεσίες και ιστορικοί τόποι είναι το Φαράγγι της Σαμαριάς, το Φραγκοκάστελλο, η παραλία του Βάϊ, η Σπιναλόγκα, η Γραμβούσα, το Ακρωτήρι, η Μονή Αρκαδίου κ.α. Έγραψε την “Ελληνικήν Γραμματικήν”, την “Τουρκογραικίαν” κ.α. Η οδός Κρουσίου συνεχίζεται στο Δήμο Αθηναίων, όπου βρίσκεται το μεγαλύτερο τμήμα της. Στο Δήμο Γαλατσίου ανήκει μόνο το αρχικό τμήμα της, ανάμεσα στις οδούς Στρεψιάδου και Ειρηναίου. Κυβέλη: Αρχαιότατη θεότητα της Φρυγίας και Λυδίας, η οποία στην Ελλάδα ταυτίστηκε με την Ρέαν (Ρέα – Κυβέλη), μητέρα των θεών. Λεγόταν επίσης “Μεγάλη Μήτηρ” και “Μητέρα των Θεών” (στη Ρώμη Magna Mater ή Mater Deum). Η ονομασία της προέρχεται από τη φρυγική λέξη “Γκεβέλ” (= βουνό).
Έφθασε σε μεγάλη ακμή από το 17ο αιώνα και μετά. Τότε κτίστηκε ο ναός του Αγίου Νικολάου (1664) και η περίφημη βιβλιοθήκη και σχολή (1668), όπου δίδαξαν μεγάλες μορφές Δασκάλων του Γένους. Κόκκερελ Κάρολος Ροβέρτος (Cockerell,1788-1863): Άγγλος αρχιτέκτων και αρχαιολόγος, ο οποίος έκανε ανασκαφές σε διάφορα μέρη της Ελλάδας (Αίγινα, Φιγαλεία) και σχεδίασε, μαζί με τον Χριστιανό Χάνσεν την Αγγλικανική Εκκλησία στην Αθήνα. Έγραψε βιβλία που αναφέρονται στην Ελληνική τέχνη. Η οδός Κόκκερελ αποτελεί όριο των Δήμων Αθηναίων και Γαλατσίου.
Κολοκοτρώνης Θεόδωρος (1770-1843): Ο “Γέρος του Μωρηά”, φιλικός και ένας από τους μεγαλύτερους ηγέτες της Επαναστάσεως του 1821. Υπηρέτησε στα αγγλικά τάγματα της Ζακύνθου και πήρε το βαθμό του ταγματάρχου (1810). Στις 23 Μαρτίου 1821, μαζί με τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, απελευθέρωσαν την Καλαμάτα. Ήταν αρχιστράτηγος του Αγώνα στην Πελοπόννησο, πορθητής της Τριπολιτσάς, νικητής στο Βαλτέτσι, καταστροφέας του Δράμαλη στα Δερβενάκια, αντίπαλος του Ιμπραήμ. Μετά την απελευθέρωση και μετά την περιπέτειά του με την Αντιβασιλεία, η οποία τον καταδίκασε το 1834 σε θάνατο, πήρε το βαθμό του στρατηγού και έγινε σύμβουλος της Επικρατείας. Κύθηρα (κ. Τσιρίγο): Νησί στα νότια της Πελοποννήσου (ακρωτήριο Μαλέας), που ιστορικά ανήκει στην Επτάνησο και ακολούθησε τις τύχες της. Κατά την αρχαιότητα λεγόταν Πορφυρούσα ή Πορφυρίς (από την αλιεία και το εμπόριο της πορφύρας). Κατά τη μυθολογία από τη θάλασσα των Κυθήρων αναδύθηκε η θεά Αφροδίτη (Κυθέρεια ή Κυθηρίη) και το ιερό της στο νησί ήταν το πιο παλαιό και το πιο σεβαστό από τα ιερά της Αφροδίτης.
| Τμήμα Καζίνο | Εκτιμώμενα Άτομα | Επίπεδο Εκπαίδευσης |
|---|---|---|
| Λειτουργία Παιχνιδιών | 80-100 | Ειδική Εκπαίδευση & Άδεια |
| Φιλοξενία & Εστίαση | 120-150 | Τουριστική Εκπαίδευση |
| Διοίκηση & Ασφάλεια | 40-50 | Ανώτερη / Ειδική |
| Τεχνική Υποστήριξη | 25-30 | Τεχνική Εκπαίδευση |
Τα Κύθηρα ενσωματώθηκαν με την Ελλάδα το 1864 μαζί με τα άλλα Επτάνησα. Κύθνος: Νησί των Κυκλάδων ανάμεσα στην Κέα και τη Σέριφο. Ανήκει στην επαρχία Κέας και φημίζεται για τις ιαματικές πηγές του, από όπου και η μεσαιωνική ονομασία της Θερμιά και η τουρκική Χαμάμ – Αντασί (= λουτρονήσι). Στις 28 Φεβρουαρίου και τις πρώτες ημέρες του Μαρτίου 1862 έγιναν εκεί τα λεγόμενα “Κυθνιακά”, στάση εναντίον του Όθωνος, με αρχηγό τον υπολοχαγό Νικόλαο Λεωτσάκο, φρούραρχο Σύρου, η οποία κατεστάλη με αγριότητα.
Κομοτηνή: Πόλη της Δυτικής Θράκης, πρωτεύουσα του νομού Ροδόπης, με έντονη παρουσία μουσουλμανικού στοιχείου. Στην Ελλάδα περιήλθε με τη Συνθήκη των Σερβών (1920). Είναι έδρα του μητροπολίτη Μαρωνείας και σχολών του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης. Κοραής Αδαμάντιος (1748-1833): Μεγάλος Δάσκαλος του Γένους, λόγιος, φιλόσοφος και γιατρός, πρωτεργάτης του Ελληνικού Διαφωτισμού. Γεννήθηκε στη Σμύρνη από γονείς αχαϊκής καταγωγής.
Το 1786 εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Παρίσι και ασχολήθηκε με τη μελέτη της αρχαίας ελληνικής γραμματείας. Εργάστηκε πολύ για την ανάπτυξη του πνευματικού επιπέδου των συμπατριωτών του, επειδή πίστευε ότι μόνο με τη μόρφωση θα μπορούσαν οι Έλληνες να αποκτήσουν την ελευθερία τους. Βοήθησε επίσης πολύ τον Αγώνα του 1821 παρά τη μεγάλη ηλικία του, γι’ αυτό και ανακηρύχθηκε “Άξιος της Πατρίδος”. Κορυφαίο έργο του θεωρούνται τα “Ατακτά” του, σειρά τόμων με ύλη γλωσσική, λεξικογραφική, ηθικογραφική, πολιτική, αρχαιολογική κλπ. ): Ποιήτρια από την Τανάγρα της Βοιωτίας, σύγχρονη του Πινδάρου. Κύκνοι: Ωραία πτηνά του γένους κύκνους (Cygnus) της οικογένειας των Κυκνιδών, συγγενή προς τις χήνες και τις πάπιες. Είναι τα μεγαλύτερα από τα υδρόβια πτηνά με εύρωστο σώμα, πυκνό πτέρωμα (άσπρο ή μαύρο), μικρό κεφάλι, μακρύ και εξαιρετικά ευλύγιστο λαιμό. Ζουν τον περισσότερο καιρό στο νερό και αυτό διευκολύνεται από το ότι τα δάκτυλα των ποδιών τους ενώνονται με μεμβράνη, πράγμα που τους βοηθεί στην κολύμβηση (νηκτικά πτηνά).
Περίφημη είναι η μάχη της Κρήτης (Απρίλιος – Μάϊος 1941) κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Είναι πατρίδα πολλών επιφανών προσώπων, όπως του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου – El Greco, Βιντσέντζου Κορνάρου, Χορτάτζη, Ελευθερίου Βενιζέλου, Νίκου Καζαντζάκη και πολλών άλλων. Κρητών Μακεδονομάχων: Η οδός ονομάστηκε έτσι προς τιμήν των πολυάριθμων Κρητών, που έδρασαν κατά τον Μακεδονικό Αγώνα (1903 – 1908). Σχημάτισαν μεγάλο αριθμό ανταρτικών σωμάτων και πολέμησαν με ηρωισμό εναντίον των Βουλγάρων κομιτατζήδων, αλλά και εναντίον των Τούρκων. Πολλοί από αυτούς έπεσαν στη διάρκεια των επιχειρήσεων. Έχουν μεγάλα φτερά και μπορούν να πετάξουν.
Υπάρχουν διάφορα είδη κύκνων (βουβόκυκνος, νανόκυκνος, αγριόκυνκνος κ.α.) και μερικά μπορούν να ζήσουν περισσότερο από 50 χρόνια.
Γνωστή είναι η έκφραση “κύκνειον άσμα”, για το τελευταίο έργο, πράξη, ενέργεια κλπ. ενός ατόμου πριν από το θάνατο του, η οποία οφείλεται στο ότι, όπως πιστεύεται, ο κύκνος τραγουδάει στις τελευταίες του στιγμές ή κατ’ άλλους στο μελωδικό άσμα του μυθικού βασιλιά Κύκνου, που θρηνούσε το θάνατο του Φαέθοντος. Στην αρχαιότητα ο κύκνος εθεωρείτο ιερό πτηνό του Απόλλωνος και τον χρησιμοποιούσαν για χρησμοδοτήσεις. Περίφημο είναι το χορόδραμα “Η Λίμνη των Κύκνων” του cas kazino voreia makedonia Πιότρ Ιλιτς Τσαϊκόφσκυ. Κατά τη μυθολογία ο Κύκνος ήταν φίλος του Φαέθοντος και θρήνησε πολύ το θάνατό του.
Από τα ποιήματά της, που έχουν γραφεί στη βοιωτική cas dorean peristrofes choris katathesi 2 διάλεκτο, σώζονται μερικά αποσπάσματα. Κούγκι: Λόφος της περιοχής του Σουλίου, με ομώνυμο φρούριο, απέναντι από την Κιάφα. Είναι περίφημο για την αντίστασή του στον Αλή Πασά και την ανατίναξή του, το 1803, από τον καλόγερο Σαμουήλ, που παρέμεινε κλεισμένος σ’ αυτό με λίγους συντρόφους του. Κουμουνδούρος Αλέξανδρος (1815 – 1883): Επιφανής πολιτικός από τη Μάνη, πολλές φορές πρωθυπουργός της Ελλάδας. Την πρώτη του κυβέρνηση σχημάτισε το 1865 και έκανε τις πρώτες εκλογές με απόλυτη τάξη.
Στη συνέχεια σχημάτισε και άλλες κυβερνήσεις (1866, 1870, 1875, 1878, 1880) και διετέλεσε επίσης Πρόεδρος της Βουλής. Σ’ αυτόν οφείλονται οι δύο περίφημοι νόμοι “περί ληστείας” και “περί ευθύνης βουλευτών”. Στη διάρκεια μιας πρωθυπουργίας του παραχωρήθηκε η Θεσσαλία στην Ελλάδα (1881). Η λίμνη Κουμουνδούρου (οι αρχαίοι Ρειτοί στο δρόμο προς την Ελευσίνα) πήρε το όνομα αυτό, επειδή εκεί κοντά ήταν ένα κτήμα του. Κουντουριώτης: Επώνυμο μεγάλης οικογένειας από την Ύδρα, της οποίας σημαντικότερα μέλη ήταν ο Λάζαρος Κουντουριώτης (1769-1852), επιφανής μορφή της Επαναστάσεως του 1821, την οποία ενίσχυσε με μεγάλα χρηματικά ποσά, ο Γεώργιος Κουντουριώτης (1782 – 1858), πολιτικός, γερουσιαστής και πρωθυπουργός, και ο Παύλος Κουντουριώτης (1855 – 1935), ναύαρχος, νικητής της ναυμαχίας της Έλλης (1912), cas megalytero kazino stin ellada νίκης την οποία πέτυχε με την αξιοποίηση του νεότευκτου τότε θωρηκτού “Αβέρωφ”, αντιβασιλεύς (1920) και πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας (1924, 1929). Οι θεοί τον μεταμόρφωσαν στον ομώνυμο πτηνό, που ζει στα νερά των ποταμών και των λιμνών, και κατόπιν σε αστερισμό. Ο Ζευς πήρε τη μορφή κύκνου για να κατακτήσει την Λήδαν. Κυμοθόη: Μία από τις μυθικές Νηρηίδες, κόρες του Νηρέως και της Δωρίδος. Ήταν η προσωποποίηση της ταχύτητας των κυμάτων (το όνομά της προέρχεται από τις λέξεις κύμα + θέω = τρέχω).
Κυπαρισσία: Παράλια πόλη της δυτικής Πελοποννήσου, πρωτεύουσα της επαρχίας Τριφυλίας του νομού Μεσσηνίας, στον Κόλπο της Κυπαρισσίας. Είναι κτισμένη στη θέση της αρχαίας πόλεως Κυπαρισσιαί. Κατά το Μεσαίωνα ήταν πρωτεύουσα φράγκικης βαρωνείας με το όνομα Αρκαδιά.
Την εποχή αυτή κτίστηκε, στη θέση της αρχαίας ακροπόλεως, το σωζόμενο ισχυρό φρούριο (Κάστρο της Κυπαρισσίας). Επί Όθωνος η πόλη ξαναπήρε το αρχικό της όνομα. Λαδάς Χρήστος (1891-1948): Δικηγόρος και πολιτικός, υπουργός Δικαιοσύνης από το 1947. Δολοφονήθηκε στην Αθήνα για πολιτικούς λόγους το Μεγάλο Σάββατο 1η Μαΐου 1948 έξω από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου Καρύτση. Λαμπρινή: Περιοχή και συνοικία της Αθήνας και του Γαλατσίου, που διαμοιράζεται στους δύο δήμους. Την ονομασία αυτή έδωσαν οι παλαιοί ιδιοκτήτες της περιοχής προς τιμής του προγόνου τους Λάμπρου Βεΐκου, σουλιώτη οπλαρχηγού. Στο τμήμα της συνοικίας που υπάγεται στο Δήμο Γαλατσίου υπάρχουν εγκαταστάσεις της Εταιρείας Υδάτων (διυλιστήρια).